Jacek Głomb

Urodzony w 1964 roku w Tarnowie. Reżyser teatralny i filmowy, działacz społeczny. Od sierpnia 1994 roku jest dyrektorem Teatru Modrzejewskiej w Legnicy. Do ważniejszych wyreżyserowanych przez niego w Legnicy spektakli należą: Pasja wg Mieczysława Abramowicza (1995) wystawiona w zabytkowym legnickim Kościele Mariackim, a następnie grana w świątyniach na terenie całego kraju, Zły wg Leopolda Tyrmanda (1996), wystawiony w starej poniemieckiej fabryce amunicji, Don Kichot Uleczony Krzysztofa Kopki (1997), Koriolan (wspólnie z K. Kopką) wg Williama Szekspira (1998) zrealizowany na terenie byłych pruskich, a następnie radzieckich koszar wojskowych, Ballada o Zakaczawiu J. Głomba, K. Kopki i Macieja Kowalewskiego (2000), grana w nieczynnym kinie „Kolejarz”, Hamlet, Książę Danii (wspólnie z K. Kopką) wg W. Szekspira (2001) w zrujnowanej sali teatralnej, Obywatel M – historyja (2003) M. Kowalewskiego, inspirowana życiorysem byłego premiera  Leszka Millera, Wschody i Zachody Miasta (2003) i Szaweł (2004) Roberta Urbańskiego, Otello wg W. Szekspira (2006)  Łemko (2007) R. Urbańskiego w byłym teatrze varietes na Zakaczawiu, Orkiestra (2011) K. Kopki, Car Samozwaniec (2015)  Adolfa Nowaczyńskiego, oraz Biesy (2017) wg Fiodora Dostojewskiego.

Wystawił też głośne Zabijanie Gomułki wg Jerzego Pilcha (2007) w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze (i ponownie w Legnicy w roku 2013) oraz sztukę Iwony Kusiak Zapach żużla w Teatrze im. Osterwy w Gorzowie (2009). W 2010 roku w warszawskim Teatrze Studio zrealizował Księżną D’Amalfi,  w 2012 dwa przedstawienia w teatrach łódzkich: Marsz Polonia wg J. Pilcha w Teatrze Powszechnym oraz Kokolobolo R. Urbańskiego w Teatrze Nowym. Kolejne lata to realizacje w Bielsku-Białej (Cesarz AmerykiR. Urbańskiego, 2013), Gorzowie (Wesołe kumoszki z Windsoru Szekspira, 2014, Stilon – najlepszy ze światów Katarzyny Knychalskiej, 2016), Katowicach (Czarny ogród wg Małgorzaty Szejnert, 2015), na scenie niezależnej (Moja Bośnia K. Knychalskiej, 2014), a wreszcie premiera Wielu demonów wg J. Pilcha w Państwowym Teatrze im. Ilii Czawczawadzego w Batumi (Gruzja, 2016) oraz Przerwanej odysei R. Urbańskiego w Macedońskim Teatrze Narodowym w Skopje w koprodukcji z Teatrem Modrzejewskiej w Legnicy (2016).

Jacek Głomb za swą działalność reżyserską był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał m.in. nagrodę za reżyserię Złego na III Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w 1997 roku, za inscenizację Koriolana, wg Fundacji Theatrum Gedanense najlepszego spektaklu szekspirowskiego w Polsce w sezonie 1998/99. Ballada o Zakaczawiu zwyciężyła w VII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, a za jej reżyserię Głomba uhonorowano w 2002 roku najbardziej prestiżową w Polsce nagrodą reżyserską im. Konrada Swinarskiego, przyznawaną przez Miesięcznik „Teatr”. Otello przyniósł mu laur najlepszego reżysera X Międzynarodowego Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku (2006), Zabijanie Gomułki nagrodę reżyserską XIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, Orkiestra zdobyła takąż nagrodę na zabrzańskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” (2012), a jej wersję telewizyjną wyróżniło Europejskie Stowarzyszenie Telewizji Regionalnych CIRCOM na festiwalu w chorwackim mieście Kavtat (2014). W tymże roku Ogólnopolski Konkurs na wystawienie polskiej sztuki współczesnej i przyznał mu zaś Nagrodę im. Kazimierza Dejmka „dla dyrektora teatru szczególnie przyjaznego polskiej dramaturgii współczesnej w ostatnich dwudziestu latach”.
             Cztery z przedstawień Głomba – Pasja, Ballada o Zakaczawiu, Wschody i Zachody Miasta oraz Orkiestra – zostały przeniesione do telewizji, dla której zrealizował też widowisko muzyczne Kwiaty polskie (2005).  

W 2007 roku po raz pierwszy, dwa lata później po raz drugi Głomb zorganizował w Legnicy Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Miasto”, był dyrektorem artystycznym XI Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie (2008) oraz jurorem festiwali teatralnych.

W 2008 roku nakręcił swój debiutancki film fabularny Operacja Dunaj, którego światowa premiera odbyła się na festiwalu w Karlowych Warach w lipcu 2009 roku. Od tej pory film odwiedził festiwale w Polsce, Czechach, Bułgarii, Niemczech, Austrii, Portugalii, USA, Turcji, Indiach, na Islandii i na Litwie.

Działalności artystycznej Jacka Głomba nie sposób oddzielić od jego aktywności społecznej. Jego spektakle pomagały kreować nową tożsamość Legnicy, w której dawne łączyło się z nowym. Był zawsze czynnym orędownikiem pojednania między narodami, starał się propagować wizerunek Legnicy jako miasta wielu kultur i narodowości, realizował przedstawienia teatralne, przybliżające widzom Legnicę nie tylko polską, ale i niemiecką, radziecką, żydowską, ukraińską i łemkowską. Uznając za najważniejszą misję sztuki naprawianie świata, od lat praktykował wychodzenie teatru w przestrzeń miasta, próbował ratować przez teatr zdegradowane budowle czy całe dzielnice Legnicy (projekt „Teatr, którego Sceną jest Miasto”), wspierał nieustającą od lat, wielostronną działalność edukacyjną legnickiego teatru. Z pasji społecznej wyrósł wreszcie jego najnowszy projekt: Fundacja Jacka Głomba „Naprawiacze Świata”. Jest aktywnym działaczem Stowarzyszenia „Komitet Obrony Demokracji”, wiceprzewodniczącym KOD Dolny Śląsk.

W 2002 odznaczono go Złotym Krzyżem Zasługi. W 2013 roku otrzymał Nagrodę Obywatelską Unii Europejskiej, w 2014 – Srebrny Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. W 2018 roku został uhonorowany Nagrodą im. Zygmunta Hübnera "Człowiek Teatru".