Budynek teatru w Legnicy powstał w latach 1841-42 wg projektu Carla Ferdinanda Langhansa, m.in. twórcy teatrów we Wrocławiu, Szczecinie i Lipsku. Kształt ogólny i detale monumentalnego gmachu nawiązują do formy renesansowego pałacu Strozzich we Florencji. Zarazem są świadectwem czerpania impulsów z dziewiętnastowiecznej architektury francuskiej, postulującej, by budynek formą zewnętrzną niejako „opowiadał” o swej funkcji. Wnętrze ukształtowane jest na planie prostokąta, z widownią balkonowo-lożową w kształcie podkowy, która na stosunkowo niewielkiej przestrzeni (parter i dwa balkony) mieściła sporą liczbę widzów – przed wojną przeszło 500 osób (wraz z miejscami stojącymi), dziś 260. Zachował się pierwotny układ widowni i jej klasycystyczne ornamenty. Także charakter sceny określa jej jeszcze przedwojenne wyposażenie: dwie mechaniczne zapadnie, kanały burzowe, obrotówka itd.
W roku 2008 budynek przeszedł gruntowną renowację, zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz.