J.Głomb

Urodzony w 1964 roku w Tarnowie. Reżyser teatralny i filmowy, działacz społeczny. Od sierpnia 1994 roku jest dyrektorem Teatru Modrzejewskiej w Legnicy. Do ważniejszych Urodzony w 1964 roku w Tarnowie. Reżyser teatralny i filmowy, działacz społeczny. Od sierpnia 1994 roku jest dyrektorem Teatru Modrzejewskiej w Legnicy. Do ważniejszych wyreżyserowanych przez niego spektakli należą: Pasja wg Mieczysława Abramowicza (1995) wystawiona w zabytkowym legnickim Kościele Mariackim, a następnie grana w świątyniach na terenie całego kraju, Zły wg Leopolda Tyrmanda (1996), wystawiony w starej poniemieckiej fabryce amunicji, Don Kichot Uleczony Krzysztofa Kopki (1997), Koriolan (wspólnie z K. Kopką) wg Williama Szekspira (1998) zrealizowany na terenie byłych pruskich, a następnie radzieckich koszar wojskowych, Ballada o Zakaczawiu J. Głomba, K. Kopki i Macieja Kowalewskiego (2000), grana w nieczynnym kinie „Kolejarz”, Hamlet, Książę Danii (wspólnie z K. Kopką) wg W. Szekspira (2001) w zrujnowanej sali teatralnej, Obywatel M – historyja (2003) M. Kowalewskiego, inspirowana życiorysem byłego premiera Leszka Millera, Wschody i Zachody Miasta (2003) i Szaweł (2004) Roberta Urbańskiego, Otello wg W. Szekspira (2006) oraz Łemko R. Urbańskiego (2007) w byłym teatrze varietes na Zakaczawiu. Wystawił też głośne Zabijanie Gomułki wg Jerzego Pilcha (2007) w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze (i ponownie w Legnicy w roku 2013) oraz sztukę Iwony Kusiak Zapach żużla w Teatrze im. Osterwy w Gorzowie (2009). W 2010 roku w warszawskim Teatrze Studio zrealizował Księżną D’Amalfi Johna Webstera, w 2011 r. w Legnicy Orkiestrę K. Kopki, w 2012 dwa przedstawienia w teatrach łódzkich: Marsz Polonia wg J. Pilcha w Teatrze Powszechnym oraz Kokolobolo R. Urbańskiego w Teatrze Nowym. Kolejne lata to jego realizacje w Legnicy (Człowiek na moście R. Urbańskiego, 2014, Car Samozwaniec Adolfa Nowaczyńskiego, 2015), ale także w Bielsku-Białej (Cesarz Ameryki R. Urbańskiego, 2013), Gorzowie (Wesołe kumoszki z Windsoru Szekspira, 2014, Stilon – najlepszy ze światów Katarzyny Knychalskiej, 2016), Katowicach (Czarny ogród wg Małgorzaty Szejnert, 2015), na scenie niezależnej (Moja Bośnia K. Knychalskiej, 2014), a wreszcie premiera Wielu demonów wg J. Pilcha w Państwowym Teatrze im. Ilii Czawczawadzego w Batumi (Gruzja, 2016) oraz Przerwanej odysei R. Urbańskiego w Macedońskim Teatrze Narodowym w Skopje (2016).
Jacek Głomb za swą działalność reżyserską był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał m.in. nagrodę za reżyserię Złego na III Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w 1997 roku, za inscenizację Koriolana, wg Fundacji Theatrum Gedanense najlepszego spektaklu szekspirowskiego w Polsce w sezonie 1998/99. Ballada o Zakaczawiu zwyciężyła w VII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, a za jej reżyserię Głomba uhonorowano w 2002 roku najbardziej prestiżową w Polsce nagrodą reżyserską im. Konrada Swinarskiego, przyznawaną przez Miesięcznik „Teatr”. Otello przyniósł mu laur najlepszego reżysera X Międzynarodowego Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku (2006), Zabijanie Gomułki nagrodę reżyserską XIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, Orkiestra zdobyła takąż nagrodę na zabrzańskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” (2012), a jej wersję telewizyjną wyróżniło Europejskie Stowarzyszenie Telewizji Regionalnych CIRCOM na festiwalu w chorwackim mieście Kavtat (2014). W tymże 2014 roku, w 20-lecie objęcia stanowiska dyrektora sceny w Legnicy Jacka Głomba uhonorowano Bombą 20 sezonów – nagrodą Towarzystwa Przyjaciół Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, Teatr Nowy w Łodzi przyznał mu zaś Nagrodę im. Kazimierza Dejmka „dla dyrektora teatru szczególnie przyjaznego polskiej dramaturgii współczesnej w ostatnich dwudziestu latach”.
 Cztery z przedstawień Głomba – Pasja, Ballada o Zakaczawiu, Wschody i Zachody Miasta oraz Orkiestra – zostały przeniesione do telewizji, dla której zrealizował też widowisko muzyczne Kwiaty polskie (2005). 
W 2007 roku po raz pierwszy, dwa lata później po raz drugi Głomb zorganizował w Legnicy Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Miasto”, uznany za najciekawsze wydarzenie kulturalne roku na Dolnym Śląsku.
Ponadto Jacek Głomb był dyrektorem artystycznym XI Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie (2008) oraz jurorem festiwali teatralnych.
W 2008 roku nakręcił swój debiutancki film fabularny Operacja Dunaj, którego światowa premiera odbyła się na festiwalu w Karlowych Warach w lipcu 2009 roku. Od tej pory film odwiedził festiwale w Polsce, Czechach, Bułgarii, Niemczech, Austrii, Portugalii, USA, Turcji, Indiach, na Islandii i na Litwie.
Działalności artystycznej Jacka Głomba nie sposób oddzielić od jego aktywności społecznej. Jego spektakle pomagały kreować nową tożsamość Legnicy, w której dawne łączyło się z nowym. Był zawsze czynnym orędownikiem pojednania między narodami, starał się propagować wizerunek Legnicy jako miasta wielu kultur i narodowości, realizował przedstawienia teatralne, przybliżające widzom Legnicę nie tylko polską, ale i niemiecką, radziecką, żydowską, ukraińską i łemkowską. Uznając za najważniejszą misję sztuki naprawianie świata, od lat praktykował wychodzenie teatru w przestrzeń miasta, próbował ratować przez teatr zdegradowane budowle czy całe dzielnice Legnicy (projekt „Teatr, którego Sceną jest Miasto”), wspierał nieustającą od lat, wielostronną działalność edukacyjną legnickiego teatru. Z pasji społecznej wyrósł wreszcie jego najnowszy projekt: Fundacja Jacka Głomba „Naprawiacze Świata”.
W 2002 odznaczono go Złotym Krzyżem Zasługi. W 2013 roku otrzymał Nagrodę Obywatelską Unii Europejskiej, w 2014 – Srebrny Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis